Hai persoas que deixan obras. E hai persoas que deixan unha forma distinta de mirar o mundo. Asunción Antelo Suárez (Segufe, Coristanco, 8 de agosto de 1919) pertence a ese reducido grupo de creadoras que converteron a súa vida nunha obra de arte. Sen estudos académicos, sen talleres nin escolas de Belas Artes, fixo do talento, da observación e do traballo unha linguaxe propia coa que modelou madeira, pedra, barro e palabras. Foi escultora, tallista, oleira, canteira, escritora e poeta. Pero, sobre todo, foi unha artista libre.
Na súa casa de Segufe descubriu que cada raíz gardaba unha historia. Onde outros vían un anaco de madeira, ela atopaba rostros, emocións e vida.
Mañá conmemoramos o aniversario do seu nacemento, e as participantes do obradoiro “Tecendo recordos, transformando vivencias” quixeron renderlle unha homenaxe moi especial decorando o banco dedicado á Rexubeira de Bergantiños ao carón da Biblioteca Municipal. Un pequeno xesto cargado de simbolismo para lembrar a quen soubo transformar a madeira en arte, as vivencias en palabras e a identidade de Coristanco nun legado que continúa inspirando xeración tras xeración.
Porque Asunción Antelo non é só parte da nosa historia: é unha inspiración permanente para seguir creando.
